پیاز فیبر و ترکیبات آنتی‌اکسیدانی دارد و پژوهش‌هایی که کلینیک کلیولند مرور کرده، از فواید احتمالی آن برای قلب و استخوان خبر می‌دهند. این مرور که در سال ۲۰۲۳ منتشر شده، درباره مصرف پیاز و ترکیبات آن است؛ بخشی از یافته‌ها از بررسی‌های انسانی و بخشی از آزمایشگاه آمده‌اند. [1]
برای مصرف روزمره، تفاوت خام و پخته بودن پیاز هم مهم است: هر دو در این مقاله به‌عنوان خوراکی‌های مفید معرفی شده‌اند، اما پیاز پخته معمولاً راحت‌تر هضم می‌شود و کمتر باعث مشکلات گوارشی می‌شود. متخصص تغذیه این مرکز نیز دریافت مواد مغذی از خود پیاز را، در صورت امکان، بر مکمل آن ترجیح می‌دهد. [1]
پیاز چه ترکیباتی دارد؟
پیاز با سیر، تره‌فرنگی و پیازچه هم‌خانواده است. ترکیبات گوگرددار آن در بو و طعم تند و اشک‌آور بودنش نقش دارند. پیاز همچنین بیش از ۲۵ نوع فلاونوئید دارد؛ مواد گیاهی با خاصیت آنتی‌اکسیدانی که به محافظت از سلول‌ها در برابر آسیب کمک می‌کنند. ویتامین C نیز از دیگر آنتی‌اکسیدان‌های آن است. [1]
رنگ قرمز پیاز از آنتوسیانین‌ها می‌آید؛ گروهی از همین ترکیبات گیاهی. طبق مقاله، لایه‌های بیرونی پیاز فلاونوئید بیشتری دارند، بنابراین هنگام جدا کردن پوست خشک، بهتر است بخش خوراکی زیر آن تا حد امکان حفظ شود. پیاز همچنین مقداری پتاسیم، فولات و ویتامین B6 فراهم می‌کند. [1]
فیبر پیاز و علت نفخ
فیبر پیاز می‌تواند غذای باکتری‌های روده باشد؛ به این ویژگی «پری‌بیوتیک» می‌گویند. باکتری‌ها بخشی از مواد هضم‌نشده را تخمیر می‌کنند و این فرایند به گوارش کمک می‌کند، اما ممکن است گاز و نفخ هم ایجاد کند. به همین دلیل، کسی که با پیاز خام ناراحتی گوارشی دارد ممکن است پیاز پخته را راحت‌تر تحمل کند. [1]
پختن پیاز، از تفت دادن تا کاراملی کردن، مقدار ترکیبات گوگرددار آن را کاهش می‌دهد و می‌تواند بوی ناشی از مصرف آن را کمتر کند. این ترکیبات علاوه بر بوی دهان، ممکن است بر بوی عرق هم اثر بگذارند. [1]
شواهد مربوط به قلب و استخوان چه می‌گویند؟
کوئرستین یکی از فلاونوئیدهای پیاز است. مقاله، پژوهش‌هایی را مطرح می‌کند که از اثرات احتمالی پیاز و این ترکیب بر فشار خون، کلسترول و التهاب مزمن خبر می‌دهند. این موضوع برای افراد مبتلا به سندرم متابولیک بررسی شده است؛ یعنی همراهی چند عامل خطر مانند اضافه‌وزن، فشار خون بالا و افزایش قند و چربی خون که احتمال بیماری قلبی را بیشتر می‌کنند. همچنین به اثر احتمالی ترکیبات پیاز بر کاهش تشکیل لخته اشاره شده است، اما از این گزارش نمی‌توان نتیجه گرفت که خوردن پیاز از سکته قلبی یا مغزی جلوگیری می‌کند. [1]
درباره استخوان، مقاله به پژوهشی در سال ۲۰۱۶ اشاره می‌کند که در آن افراد سالمِ میانسال و افراد پس از یائسگی، هشت هفته روزانه حدود ۸۵ گرم آب پیاز نوشیدند. در گزارش این مطالعه، کاهش تحلیل استخوان و بهبود وضعیت استخوان مطرح شده است. پژوهش دیگری نیز مصرف روزانه یک پیاز را در زنان بالای ۵۰ سال با تراکم استخوان بیشتر و خطر کمتر شکستگی لگن مرتبط دانسته است. این مقدارها شرح پژوهش‌اند، نه توصیه مصرف روزانه. [1]
سرطان و باکتری‌ها؛ یافته‌هایی با قطعیت کمتر
در آزمایشگاه، ترکیبات گوگرددار پیاز توانسته‌اند رشد و تکثیر سلول‌های سرطانی را مهار کنند؛ اثری که طبق خود مقاله هنوز در انسان تأیید نشده است. مقاله همچنین یک پژوهش سال ۲۰۱۹ را نقل می‌کند که مصرف سالانه حدود ۱۶ کیلوگرم پیاز و دیگر سبزی‌های هم‌خانواده را با خطر کمتر سرطان روده بزرگ مرتبط دانسته است. این یافته درباره مجموع این سبزی‌هاست و مقدار یادشده را نباید به‌عنوان میزان لازم برای پیشگیری از سرطان برداشت کرد. [1]
در همین مرور، از ارتباط احتمالی رژیم غنی از پیاز با خطر کمتر سرطان‌های مثانه، مغز، پستان، ریه، تخمدان و معده نیز نام برده شده است. شواهدی هم درباره خاصیت ضدباکتریایی کوئرستین و مهار رشد باکتری‌هایی مانند ای‌کولای، استافیلوکوک و باکتری مرتبط با زخم معده مطرح شده است. مقاله می‌گوید نگهداری پیاز برای دست‌کم سه ماه می‌تواند میزان کوئرستین آن را افزایش دهد، اما این یافته‌ها به معنای اثبات درمان عفونت با خوردن پیاز نیستند. [1]
محدودیت اصلی این مرور عمومی آن است که جزئیات طراحی، تعداد شرکت‌کنندگان و محدودیت‌های بیشتر پژوهش‌های انسانی را ارائه نمی‌کند و شواهد آزمایشگاهی را هم در کنار آن‌ها آورده است. بنابراین نمی‌توان از آن اندازه قطعی فایده پیاز، مقدار مناسب برای پیشگیری از بیماری یا برتری مکمل و آب پیاز را تعیین کرد؛ توصیه غذایی روشن منبع، ترجیح خود خوراکی برای دریافت مواد مغذی است. [1]
منابع
این نوشته، بازنویسی مستقل فارسی از مقاله بالاست؛ بیان آن برای مخاطب عمومی تغییر کرده است.
