پژوهشهایی در سالهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ نشان دادهاند که مصرف مولتیویتامین ممکن است حافظه سالمندان را بهتر کند. این پژوهشها ترکیبی از ویتامینها و مواد معدنی را بررسی کردهاند و هنوز معلوم نیست کدام ماده در نتیجه نقش داشته یا افراد جوانتر هم نتیجه مشابهی میگیرند. [1]
وقتی ویتامین B12 به اندازه کافی میرسد
پژوهشگران ارتباط کمبود B12 با افت حافظه را بررسی کردهاند. اگر بدن به اندازه کافی B12 دریافت کند، شواهد کافی برای بهتر شدن حافظه با مصرف بیشتر آن وجود ندارد. کمبود ممکن است از دریافت کم یا جذب ناکافی در دستگاه گوارش ناشی شود. سن بالاتر، گیاهخواری سختگیرانه، برخی مشکلات معده یا روده و بعضی داروها مانند متفورمین از عوامل مرتبطاند. ماهی، گوشت پرندگان و غلات صبحانه غنیشده از منابع غذایی B12 هستند. [1]
از ویتامین D و E تا امگا۳
پژوهشی در سال ۲۰۲۳ به نقش احتمالی ویتامین D در پیامرسانی مغز در بیماریهایی مانند آلزایمر و پارکینسون پرداخته است. اثر مصرف مکمل D بر حافظه همچنان نامشخص است. بدن با قرار گرفتن در معرض نور خورشید ویتامین D میسازد و ماهی چرب، تخممرغ و شیر غنیشده هم از منابع آن هستند. [1]
برخی پژوهشها از اثر احتمالی ویتامین E بر حافظه سالمندان خبر دادهاند. هنوز روشن نیست که این ویتامین بتواند افت تواناییهایی مانند حافظه و فکر کردن را در افراد مبتلا به دمانس کند کند. کمبود ویتامین E نادر است و مغزها، دانهها، روغنهای گیاهی، اسفناج و کلم بروکلی از منابع غذایی آناند. [1]
پژوهشهایی در سال ۲۰۲۲ از فایده احتمالی امگا۳ برای مشکلات خفیف حافظه و یادگیری خبر دادند. یکی از آنها به جریان خون بهتر در مغز هم اشاره کرد. هنوز مشخص نیست مصرف مکمل امگا۳ حافظه را بهبود میدهد یا نه. ماهیهایی مانند سالمون و خالمخالی، جلبک دریایی و روغن ماهی حاوی این چربیاند. [1]
پشت ادعای مکملهای حافظه چه شواهدی هست؟
مروری در سال ۲۰۲۳ شواهد مربوط به ۱۸ ترکیب رایج در مکملهای حافظه را بررسی کرد. برای بسیاری از آنها، از جمله جینکو، امگا۳ و ویتامینهای B6، B9، B12، D و E، شواهد اندک بود یا شواهدی پیدا نشد. پشتوانه پژوهشی برای موادی مانند آشواگاندا، کولین، کورکومین، زنجبیل، قارچ یال شیر، پلیفنولها، فسفاتیدیلسرین و زردچوبه قویتر بود، اما اثرشان بر حافظه هنوز قطعی نیست. در آمریکا، سازمان غذا و دارو بر مکملها و داروها به شیوههای متفاوتی نظارت میکند. [1]
تغذیه و عادتهای روزمره چه نقشی دارند؟
غذا میتواند ویتامینهای موردنیاز بدن را تأمین کند و مکملها میتوانند بخشی از کمبود دریافت را جبران کنند. در الگوی مدیترانهای، بیشتر غذاها گیاهیاند و ماهی و روغن زیتون جایگاه پررنگی دارند. گوشت قرمز هم کمتر مصرف میشود. الگوهای غذایی مایند و دش نیز در پژوهشهای مربوط به آلزایمر بررسی شدهاند. در الگوی مایند، سبزیهای برگسبز و دیگر غذاهای گیاهی سهم ویژهای دارند. [1]
پژوهشی در سال ۲۰۲۳ نشان داد که فعالیت بدنی منظم ممکن است به حافظه و توانایی فکر کردن در افراد مبتلا به آلزایمر کمک کند. تغذیه کمکیفیت و کمتحرکی از عوامل قابلتغییر مرتبط با خطر آلزایمرند. خوراکیهای سرخشده نیز با آسیب به قلب و رگها ارتباط دارند و سلامت این دستگاه برای کارکرد مغز اهمیت دارد. در زندگی با دمانس، عادتهای خواب سالم، حمایت اطرافیان و ارتباط با دیگران هم اهمیت دارند. [1]
منابع
این نوشته، بازنویسی مستقل فارسی از مقاله بالاست؛ بیان آن برای مخاطب عمومی تغییر کرده است.









