سکته مغزی به بافت مغز آسیب می‌زند، در حالی که حمله قلبی به عضله قلب آسیب می‌رساند. هر دو اورژانسی‌اند و شناخت علائم هشدار و دریافت سریع کمک می‌تواند جان فرد را نجات دهد و احتمال آسیب ماندگار را کمتر کند. [1]
کدام علائم به قلب مربوط‌اند و کدام به مغز؟
در حمله قلبی، درد یا ناراحتی قفسه سینه ممکن است به فک، گردن، شانه، بازو یا پشت انتشار پیدا کند. تنگی نفس، خستگی شدید، تهوع و استفراغ، سرگیجه یا غش، تعریق زیاد و اضطراب شدید و ناگهانی همراه با احساس وقوع اتفاقی هولناک نیز از علائم هشدارند. [1]
در سکته مغزی، نشانه‌های هشدار شامل اختلال تعادل، تغییر بینایی، افتادگی صورت، ضعف دست یا پا و دشواری در حرف زدن یا فهم گفتار است. یادآور انگلیسی «BE FAST» این نشانه‌ها را کنار هم می‌گذارد و با یادآوری تماس فوری با اورژانس پایان می‌یابد. [1]
با این حال، علائم همیشه مرز روشنی ندارند: گیجی، سرگیجه یا غش، درد یا ضعف یا بی‌حسی اندام‌ها، و تهوع و استفراغ ممکن است در هر دو رخ دهند. اگر احتمال می‌دهید خودتان یا فرد دیگری دچار یکی از این دو وضعیت شده است، فوراً با اورژانس تماس بگیرید؛ تشخیص دقیق نوع مشکل نباید تماس برای کمک را عقب بیندازد. [1]
گرفتگی رگ‌ها؛ یک علت مشترک
انسداد رگ می‌تواند زمینه‌ساز هر دو باشد. وقتی گرفتگی در رگ‌های خون‌رسان به عضله قلب رخ دهد، ممکن است حمله قلبی ایجاد شود؛ اگر رگ‌های خون‌رسان به مغز درگیر باشند، ممکن است سکته مغزی رخ دهد. البته همه موارد این دو عارضه ناشی از انسداد رگ نیستند. [1]
فشار خون بالا، کلسترول بالا، دیابت، اضافه‌وزن یا چاقی و سابقه خانوادگی از عوامل خطر مشترک‌اند. سیگار، مصرف الکل، شیوه غذا خوردن و میزان فعالیت بدنی نیز نقش دارند. سن، جنس و عوامل ژنتیکی در اختیار فرد نیستند، اما رسیدگی به عوامل قابل‌کنترل می‌تواند احتمال هر دو عارضه را کاهش دهد؛ عادت‌های سازگار با سلامت قلب و معاینه‌های دوره‌ای نیز در همین مسیر قرار می‌گیرند. [1]
آیا یکی می‌تواند دیگری را به دنبال داشته باشد؟
در موارد نادر، بله. بی‌نظمی ضربان قلب یا ضعف شدید عضله قلب می‌تواند باعث تشکیل لخته شود؛ در برخی موارد نادر، حمله قلبی ممکن است موجب جدا شدن این لخته‌ها و بروز سکته مغزی شود. در جهت عکس نیز فشار شدید ناشی از سکته مغزی ممکن است یک عارضه قلبی را تحریک کند. با این حال، وقوع هم‌زمان سکته مغزی و حمله قلبی معمول نیست. [1]
موضوع مهم‌تر برای فردی که یکی از این دو را پشت سر گذاشته، افزایش خطر بروز دیگری در آینده است. بنابراین ارتباط آن‌ها فقط به رخ دادن هم‌زمان محدود نمی‌شود. [1]
کدام‌یک بهبود طولانی‌تری دارد؟
برای بهبود پس از سکته مغزی یا حمله قلبی زمان ثابتی وجود ندارد و نمی‌توان یکی را در همه افراد شدیدتر دانست. مدت بهبود جسمی و روانی و میزان آسیب ماندگار به شدت عارضه و سابقه پزشکی فرد بستگی دارد. در موارد خفیف‌تر یا با شروع سریع درمان، بهبود ممکن است زودتر رخ دهد؛ در موارد دیگر، دوره نقاهت طولانی می‌شود و بخشی از آسیب ممکن است برگشت‌ناپذیر باشد. اگر روند بهبود نگران‌کننده است، تیم درمان می‌تواند با توجه به وضعیت همان فرد درباره انتظارهای واقع‌بینانه توضیح دهد. [1]
منابع
این نوشته، بازنویسی مستقل فارسی از مقاله بالاست؛ بیان آن برای مخاطب عمومی تغییر کرده است.
